عکس: برندگان مسابقه عکاسی نجوم

رقص کرم های شب تاب زیر نور ستارگان، آخرین عبور سیاره زهره تا ۱۰۵ سال دیگر و کهکشان های مارپیچ و عظیم در آسمان….این صحنه های زیبا، در عکس های شرکت کننده در مسابقه عکاسی سالانه در زمینه نجوم به چشم می خورد، که اخیرا برگزار شد. این عکس تحسین شده در بخش زمین و فضاست. عکاس: لوک پروت از جزیره ری یونین، نام عکس: نمایی از راه شیری از «پیتون دیو»

Heavenly Showers, Jathin Premjith (India)

تحسین شده در بخش عکاس جوان در زمینه ستاره شناسی – نام عکس: بارش بهشتی (نورهای شمالی) از جاتین پرمیت، هند، ۱۵ ساله

Pleiades Cluster, by Jacob von Chorus (Canada)

برنده در بخش عکاس جوان در زمینه شناسی. نام عکس خوشه پروین، از جیکوب ون کورس، کانادا، ۱۵ ساله

Origins of Life on Earth, Thomas Sullivan (USA)

تحسین شده در بخش عکاس جوان در زمینه ستاره شناسی، نام عکس ریشه های حیات در زمین، از توماس سالیوان، آمریکا، ۱۳ ساله

تحسین شده در بخش زمین و فضا، نام عکس: آسمان به دور از نورها، از تونک تزل از ترکیه.

تحسین شده در بخش منظومه شمسی ما. نام عکس: دنیاهای منظومه شمی از دیمین پیچ از بریتانیا

برنده در بخش مردم و فضا، نام عکس: تقارن زهره و مشتری، از لارنت لودر از فرانسه.

تحسین شده در بخش منظومه شمسی ما. نام عکس: عبوره زهره از پال هیسی از استرالیا.

Elephant’s Trunk with Ananas, by Lóránd Fényes (Hungary)

برنده بخش بهترین تازه وارد، نام عکس: خرطوم فیل از لوراند فینس از مجارستان

The Sunflower Galaxy, by Thomas Read (UK)

برنده جایزه در بخش تلسکوپ روبوتی – کهکشان آفتابگردان از توماس رید از بریتانیا در بخش ۱۲ ساله ها

مقام دوم در عکاسی از اعماق فضا – بقایای ابرنواختر سیمس ۱۴۷ از روژلیو برنال آندریو از آمریکا

تحسین شده در بخش اعماق فضا – جاروی جادوگر، بخشی از سحابی ویل از رابرت فرانک از آمریکا

مقام دوم در منظومه شمسی ما – مریخ در ۲۰۱۲ از دامیان پیچ از بریتانیا

تحسین شده در بخش اعماق فضا – خوشه پرسئوس و آبل ۴۲۶ از رابرت فرانک از آمریکا

تحسین شده در بخش منظومه شمسی ما – دنباله دار سی ۲۰۰۹ پی ۱ جراد، از گراهام رلف از بریتانیا

Daytime Lunar Mosaic, Laurent V. Joli-Coeur (Canada)

مقام دوم در بخش عکاس جوان – مقام دوم تحت عنوان موزائیک ماه در روز از لورن جولی کور از کانادا در بخش ۱۵ ساله ها

تحسین شده در بخش اعماق فضا – «شبح» در سیفیوس از اولگ بریزگالوف از اوکراین

برنده در بخش زمین و فضا – یخبار از ماساهیرو میاساکا از ژاپن

تحسین شده در بخش زمین و فضا – شب های تابستانی در میشیگان از مایکل روزینسکی از آمریکا

برنده در بخش اعماق فضا و برنده کلی – کهکشان مارپیچی ام ۵۱ موسوم به گردابی از مارتین پاگ از استرالیا

Advertisements

ما کجای دنیا هستیم ؟ با تصاویر جالب

 

در کرانه عظیم گیتی زمین کجا واقع شده و چشم انسان تا کجای دنیا را می‌تواند کشف کند؟
دانشمندان می‌گویند که هستی بیش از 13 میلیارد سال عمر دارد و پیمودن پهنای آن 186 میلیارد سال نوری زمان می‌برد.
تصاویری که در زیر می‌بینید مجموعه‌ای از اجرام آسمانی است که در با تمام وسعت خود در هر عکس نسبت به عکس قبل تبدیل به نقطه‌ای می‌شود و ذره‌ای بیش نیست. حال ما کجای این دنیا هستیم؟

 

زمین

 

منظومه شمسی

 ما کجای دنیا هستیم ؟ + تصاویر جالب

 

منظومه های ستاره ای نزدیک به منظومه شمسی

ما کجای دنیا هستیم ؟ + تصاویر جالب

 

کهکشان راه شیری

 

ما کجای دنیا هستیم ؟ + تصاویر جالب

 

گروه کهکشان های محلی

ما کجای دنیا هستیم ؟ + تصاویر جالب

 

خوشه سنبله

ما کجای دنیا هستیم ؟ + تصاویر جالب

 

خوشه های محلی

ما کجای دنیا هستیم ؟ + تصاویر جالب 

 

جهان هستی

ما کجای دنیا هستیم ؟ + تصاویر جالب

 

 

 

درخشانترین ستاره دنباله دار تاریخ در راه زمین

 

یک ستاره دنباله دار تازه کشف شده درحالی که به بیرون از ابر اورت زبانه می کشد به نظر می رسد مسیری را در پیش گرفته تا یکی از چشم نوازترین رویدادهای آسمانی در تاریخ ما رقم بخورد و به زمین نزدیک شود.

به گزارش خبرگزاری مهر، گذر ستاره دنباره دار که C/2012 S1 یا (ISON ) نام گرفته از آن جهت ویژه است که ستاره شناسان پیش بینی می کنند که این ستاره دنباله دار در نزدیکترین نقطه خود با خورشید از 1.8 میلیون کیلومتری خورشید عبور می کند. این نزدیکی به خورشید موجب می شود که مقدار قابل توجهی از یخ این ستاره دنباله دار آب شود، گاز و غبار آزاد شده و به دنباله چشم نواز این ستاره بیافزاید.

پس از حلقه زدن به دور خورشید و شکل گیری دنباله، این ستاره دنباره دار از فاصله نسبتا نزدیکی به زمین عبور می کند، البته این فاصله آنقدرها هم نزدیک نیست که نگرانی ایجاد کند اما فاصله آن به قدری نزدیک است که می تواند یک منظره تماشایی رقم بزند.

 

رصدگران آسمان در نیم کره شمالی بهترین چشم انداز را برای مشاهده این ستاره دنباره دار دارند. رشد انفجاری این ستاره های دنباله دار درهفته های نزدیک به کریسمس 2013 صورت می گیرد و این ستاره دنباله دار به روشنی قرص کامل ماه می شود.

البته ستاره های دنباله دار همواره عادت دارند که برخلاف انتظارات عمل کنند، در نتیجه ممکن است این ستاره هنگام رسیدن به نزدیک ترین نقطه خود به خورشید کاملا از بین برود و یا اینکه دنباله آن چندان رشد نکند.

اما این احتمالات اشتیاق ستاره شناسان را برای مشاهده آن از بین نخواهد برد، در حال حاضر نیز عده ای از فعالان این عرصه این رویداد را یک بار در تاریخ یک تمدن نامگذاری کرده اند.

جان ای. بورتل کارشناس ستاره های دنباله دارد ستاره دنباله دار ISON را با ستاره دنباله دار بزرگ سال 1680 مقایسه کرده است که براساس توصیفات معاصر موجبات هراس شدید مردم نیویورک را فراهم کرده بود.

دانشمندان اعتقاد دارند که با توجه به مدار این دنباله‌دار، منشاء احتمالی‌اش باید ابر اورت باشد.

بر اساس نظریه یان اورت ستاره‌شناس هلندی، ابر اورت نام مکانی است که خیلی از ستاره‌ های دنباله‌دار از آن سرچشمه می‌گیرند.

یان اورت در سال 1950 اعلام کرد به این علت که ستاره‌های دنباله‌دار از تمام جهات می‌آیند، پس باید از مکانی که دور منظومه شمسی را فراگرفته است سرچشمه گرفته باشند. نظریه اورت مورد قبول عده زیادی از ستاره‌شناسان قرار گرفت و پس از آن، این مکان ابر اورت نام گذاری شد.

دانشمندان ابر اورت را دربردارنده حدود ده تریلیون جرم فضایی برآورد می‌  کنند.

 

تأکید دوباره بر امکان سفر به آینده؛ سفر به گذشته و تضادهای پیچیده

درحالی که ایده سفر در زمان به عنوان یکی از موضوعات فیلمهای علمی تخیلی به تصویر کشیده می شود یک دانشمند موسسه فناوری ماساچوست با تصدیق اینکه سفر در زمان با قوانین فیزیک سازگار است، گفت: تردیدی در این مسئله نیست که می‌توان به آینده سفر کرد.

به گزارش علم پرس به نقل از مهر، ادوارد فرهی مدیر مرکز فیزیک نظری موسسه فناوی ماساچوست اظهار داشت: سفر در زمان با قوانین فیزیک برای تغییر سرعت حرکت ساعت سازگار است، تردیدی نیست که می توان به آینده سفر کرد.

این درحالی است که فرهی یادآور شد: اکثر فیزیکدانها فکر می کنند که می توان به آینده سفر کرد اما بازگشت از آن مسئله پیچیده تری است.

ریشه ایده سفر در زمان از نظریه نسبیت انیشتین گرفته شده که نشان می دهند چگونه مسئله گذشت زمان نسبتی است و بستگی به سرعت سفر در زمان دارد. هرچقدر سریع تر پیش ببرید به زمان بیشتری برای حرکت آرام نیاز دارید، برای مثال فردی که با یک فضاپیمای بسیار سریع سفر می کند سفری را در دو هفته تجربه می کند که برای افرادی که روی زمین هستند ۲۰ سال بوده است.

در این میان، فردی که می خواهد به یک دوره مشخص از آینده سفر کند باید سوار یک وسیله نقلیه بسیار سریعی شود که زمان را بکشد.

فرهی یادآور شد: وقتی که انیشتین این مسئله را بیان کرد که جریان زمان یک مسئله ثابت نیست، موضوع بسیار مهمی بود.

اگرچه این نوع دستکاریها بر سرعتی تأثیر می گذارد که زمان به جلو حرکت می کند، مهم نیست که سرعت شما چقدر است، زمان همچنان به آینده حرکت می کند و دانشمندان نمی توانند پیش بینی کنند که سفر به گذشته چگونه امکان پذیر می شود.

برخی راه حلهای عجیب و غریب برای معادلات انیشتین وجود دارد که اظهار می دارد سفر به گذشته ممکن است میسر باشد اما این کار نیازمند نیمی از جرم کیهان در قالب انرژی است و ممکن است کل کیهان را از بین ببرد.

حتی اگر علم یک شیوه برای سفر به گذشته بیابد، تضادهای مشکل آفرین در این میان مطرح می شوند.

براساس اظهارات فرهی، اگر بتوانید به گذشته سفر کنید ممکن است والدین خود را از ازدواج و به دنیا آوردن خودتان منصرف کنید، و برخی از افراد ممکن است تصور کنند در اینجا داستان خاتمه می یابد.

اما از آنجا که فیزیک ایده سفر در زمان را غیر ممکن نمی داند درها برای راه حل های آینده باز می ماند.