پیام های شخصی خود را به مریخ بفرستید !

 

از این جا ثبت نام کنید و سپس می توانید پیام یا نام خود را وارد کنید و بفرستید .

 

http://lasp.colorado.edu/maven/goingtomars/wp-login.php?action=register

 

بعد از ثبت نام از این جا وارد شوید :

 

http://lasp.colorado.edu/maven/goingtomars/wp-login.php

 

 

ناسا از دعوت عموم به ثبت اسامی و پیام‌های شخصی بر روی یک دی‌وی‌دی خبر داد که قرار است با یک فضاپیما با ماموریت بررسی جو بالایی مریخ، به فضا ارسال شود.

این دی‌وی‌دی که بخشی از ماموریت «کمپین سفر به مریخ(MAVEN)» بوده، توسط آزمایشگاه فیزیک فضا و جو بولدِر دانشگاه کلورادو طراحی شده و قرار است بر روی فضاپیمای تکامل جو بی ثبات مریخ به فضا پرتاب شود.

به گفته ناسا، مردم می‌توانند اسامی خود را بطور آنلاین ثبت نام کرده و این دی‌وی‌دی تمام اسامی ثبت شده را با خود به فضا خواهد برد.

مردم همچنین می‌توانند یک شعر سه خطی یا هایکو(نوعی شعر ژاپنی) را نیز در این سایت ثبت کنند که بر اساس رای‌گیری عمومی برای این سفر انتخاب خواهد شد.

به گفته استفانی رنفرو، رهبر برنامه دسترسی و آموزش عموم MAVEN، هدف از این کمپین، ارائه راهی به مردم جهان برای ارتباط شخصی با فضا، اکتشاف فضا و در کل علم و همچنین سهیم شدن در هیجان این ماموریت است.

به گفته ناسا، مهلت ثبت‌نام برای این دی‌وی‌دی تا اول ژوئیه (10 تیر) بوده و رای‌گیری برای شعر هایکو در 15 ژوئیه (24 تیر) انجام خواهد شد.

 

 

ناسا: اتفاقی غیر منتظره در خورشید در جریان است

 

ناسا می‌گوید، چرخه ۲۴ خورشیدی برخلاف انتظار هنوز به اوج نرسیده است. ناسا اعلام کرده که فعالیت‌های خورشیدی مسیر ارزیابی‌ها را طی نکرده و هشدار می‌دهد، ممکن است اتفاقی نامنتظر در خورشید در شرف وقوع باشد.
سازمان ملی هوانوردی و فضایی آمریکا (ناسا) اعلام کرده است که فعالیت‌های خورشید طبق پیش‌بینی‌ها پیش نمی‌رود.

ناسا می‌گوید، سال ۲۰۱۳ میلادی باید سال اوج فعالیت‌های خورشید در چرخه ۱۱ ساله این تنها ستاره منظومه شمسی می‌بود. اما فعالیت‌های خورشید تا این لحظه که بیش از ۲ ماه از آغاز سال ۲۰۱۳ گذشته نسبتا پایین است.

حتی شمار لکه‌های خورشیدی هم کمتر از شمار این لکه‌ها در سال ۲۰۱۱ میلادی است و تعداد فوران‌های خورشیدی هم در ماه‌های گذشته اندک بوده است.

دانشمندان ناسا بر اساس مشاهدات خود اعلام کرده‌اند: «در حال حاضر چیزی نامنتظر در خورشید در حال وقوع است.»

گمانه‌زنی‌ها

برخی ناظران در مورد صحت ارزیابی‌هایی که تا کنون در مورد فعالیت‌های خورشیدی انجام شده به شک افتاده‌اند و می‌گویند، شاید چیزی مهم نادیده گرفته شده است.

اما دین پسنل (Dean Pesnell)، کارشناس فیزیک خورشیدی از مرکز فضانوردی گودارد(Goddard Space Flight Center)، توضیح دیگری برای کاهش فعالیت‌های خورشیدی ارائه داده است. او معتقد است که ما در حال حاضر شاهد اوج گرفتن فعالیت‌های خورشیدی هستیم، ولی این بار افزایش فعالیت‌های خورشیدی به گونه‌ای دیگر در جریان است.

پسنل ادامه می‌دهد: «این بار فعالیت‌های خورشیدی دو بار به نقطه اوج می‌رسد.»

به گفته این فیزیکدان خورشیدی، در سال‌های ۱۹۸۹ و ۲۰۰۱ نیز فعالیت‌های خورشیدی دو بار به نقطه اوج رسید. این فعالیت‌ها یک بار اوج گرفت و فروکش کرد و بار دیگر به اوج رسید. به نحوی که یک «چرخه میانی» از این فراز و فرود تشکیل شد که دو سال طول کشید.

او در ادامه می‌گوید: «همین اتفاق ممکن است الان در جریان باشد. شمار لکه‌های خورشیدی در سال ۲۰۱۱ افزایش یافت و در سال ۲۰۱۲ دوباره رو به کاهش گذاشت. اما ممکن است در سال ۲۰۱۳ دوباره این فعالیت‌ها اوج بگیرد و تا سال ۲۰۱۴ هم به طول بیانجامد.»

پسنل احتمال می‌دهد که نقطه اوج فعالیت‌های خورشیدی در نیمکره جنوبی این ستاره رخ دهد، به این علت که فعالیت‌های خورشیدی تا کنون بیشتر در نیمکره شمالی آن اتفاق افتاده است.

تقسیم‌بندی سنتی معمولا چرخه‌های ۱۱ ساله را برای فعالیت‌های خورشیدی در نظر می‌گیرد. اما واقعیت پیچیده‌‌تر از این تقسیم‌بندی است. از زمان شروع رصد لکه‌های خورشیدی از بیش از ۴۰۰ سال پیش بشر دائما شاهد چرخه‌هایی از فعالیت خورشید بوده که با این تقسیم‌بندی همخوانی نداشته است.

در حقیقت چرخه خورشیدی می‌تواند ۱۰ تا ۱۳ سال طول بکشد. در برخی موارد دیده شده که نقطه اوج فعالیت‌های خورشیدی چندان بالا نیست در حالیکه در پاره‌ای موارد بسیار بالا است.

شباهت چرخه‌های ۲۴ و ۱۴

دین پسنل خود از دانشمندان ارشدی بود که در نشست پیش‌بینی فعالیت‌های خورشیدی ناسا در سال‌های ۲۰۰۶ و ۲۰۰۸ حضور داشت. در آن زمان فعالیت‌های خورشید نسبت به ۱۰۰ سال پیش‌از آن در کمترین حد خود بود. هم لکه‌های خورشیدی و هم فعالیت‌های اشعه ایکس در خورشید ماه‌ها بود که تقریبا به صفر رسیده بود.

پسنل می‌گوید، تجارب به دست آمده از سال‌ها رصد فعالیت‌های خورشیدی نشان می‌دهد که معمولا در پی افت شدید فعالیت‌های خورشیدی اوج ضعیف فعالیت‌ها را خواهیم داشت.

وی با استناد به همین تجربه می‌افزاید: «چرخه خورشیدی ۲۴ باید شدتی کمتر از حد متوسط داشته باشد و شمار لکه‌های خورشیدی نیز باید حداکثر ۹۰ باشد.»

پسنل ادامه می‌دهد: «احتمالا فعالیت‌های خورشیدی در سال ۲۰۱۳ به حداکثر خواهد رسید.»

پسنل معتقد است که میان چرخه خورشیدی ۲۴ و چرخه خورشیدی ۱۴ در نخستین دهه قرن بیستم شباهت‌های زیادی وجود دارد. چرخه خورشیدی ۱۴ نیز دارای دو نقطه اوج بود. در صورتی که این دو چرخه «دو قلو» باشند، نقطه اوج فعالیت‌های چرخه حاضر خورشیدی در اواخر سال جاری (۲۰۱۳) و در سال ۲۰۱۵ میلادی رخ خواهد داد.

 

شدیدترین طوفان خورشیدی در راه است؛ تأثیرات فاجعه بار روی شبکه‌های برق

 

دانشمندان ناسا سطح آمادگی خود را برای ورود به دوره بیشترین فعالیتهای خورشید ظرف ۱۴ ماه آینده افزایش داده اند، چرا که این دوره می تواند تأثیرات فاجعه باری روی شبکه های برق جهانی و سیستمهای ارتباطی بگذارد.

به گزارش علم پرس به نقل از مهر، دوره بیشترین فعالیت خورشید یک دوره عادی از فعالیتهای شدید یا تشدید شده خورشید در یک دوره خورشیدی ۱۱ ساله است. در چنین دوره ای، تعداد بسیاری از لکه های خورشیدی ظاهر می شوند و قدرت خروجی خورشید با افزایش چشمگیر در میزان و قدرت شراره های خورشیدی بیشتر می شود.

یکی از بهترین نمونه های شراره های خورشیدی که بر سیستم ارتباطات زمین تأثیرگذاشت طوفان خورشیدی سال ۱۸۵۹ بود که از آن با عنوان رویداد کارینگتن یاد می کنند، انفجار بزرگ خورشیدی که با چنان قدرتی به زمین اصابت کرد که نورهای شمالی را در نقاط جنوبی در رم، ایتالیا که در ۴۲ درجه شمالی خط استوا قرار دارد قابل مشاهده بود.

در سال ۱۸۵۹، برای نخستین بار بشر با توفان ژئو مغناطیسی مواجه شد، این طوفان خطوط مخابرات را در دو سوی اقیانوس اطلس به طور کامل قطع کرد.

 

http://astrobioloblog.files.wordpress.com/2011/03/solar-storm.jpg
دانشمندان سازمان اقیانوسی و اتمسفری آمریکا اظهار داشتند که آنها برای انفجار عظیم انرژی الکترومغناطیسی از سوی خورشید در سال ۲۰۱۳ آماده هستند که این امر می تواند به شبکه های برق جهان و سیستمهای ارتباطی ما صدمه بزند.

براساس اظهارات دانشمندان، اگر یکی از شراره های بزرگ خورشیدی در دوره بیشترین فعالیت خورشید به زمین اصابت کند قطع برق، عدم کنترل هواپیماها، از کار افتادن ماهواره های نظامی و غیر نظامی از نتایج آن خواهد بود.

تام بودگدان مدیر مرکز پیش بینی وضعیت هوای فضا از سازمان اقیانوسی و اتمسفری آمریکا اظهار داشت که این سازمان به دقت وضعیت را تحت نظارت دارد و ما می دانیم که وضعیت هوای فضا چقدر می تواند قدرتمند باشد و چگونه رویدادهایی که روی سطح خورشید آغاز می شوند می تواند نتایج ویران کننده ای روی زمین داشته باشند.

وی افزود: از این رو پیش بینی وضعیت هوایی فضا به ما کمک می کند که یا از رویدادهای درحال وقوع جلوگیری کرده و یا صدمات را به حداقل برسانیم.

تحقیقات سال ۲۰۰۸ نشان می دهد که هزینه چنین صدماتی در نتیجه برخورد مستقیم یک شراره خورشیدی حدود ۱ تا ۲ تریلیون دلار خواهد بود.

این هزینه های گسترده از این حقیقت ناشی می شود که ما در اوایل قرن بیستم هستیم و زندگی روزمره ما ارتباط نزدیکی به عمکرد مستمر شبکه های الکتریکی و سیستمهای ماهواره ای دارد.

براساس اظهارات دکتر میچیو کاکو عضو انجمن فیزیک آمریکا، شراره های خورشیدی شبیه گلوله هایی است که در فضا شلیک می شوند و به طرف زمین حرکت می کنند، بنابراین ما باید مانع رسیدن این گلوله ها به زمین شویم.

 

ترس از انفجارات فاجعه بار، ناسا را از رؤیای جنگ ستارگان ناامید کرد

 

دانشمندان ناسا در یک پژوهش برای علاقه‌مندان به واقعی‌شدن فناوری‌های شبیه فیلم جنگ ستارگان، نتایجی ناامیدکننده را اعلام و عنوان کردند که طراحی فناوری رانش پیچ و تابدار برای رانش فضاپیماها با سرعت فراتر از نور با رسیدن این خودروها به مقصد منجر به انفجارات فاجعه‌بار خواهد شد.

به گزارش علم پرس به نقل از ایسنا، دانشمندان موشکی ناسا در حال بررسی امکان ساخت فضاپیمایی با قابلیت دستیابی به سفر پر سرعت با یک رانش پیچ و تابدار واقعی بوده و معادلات آن بر مبنای قوانین نسبیت نشان داده که در حالت نظری چنین کاری ممکن است اما انرژی مورد نیاز برای به واقعیت پیوستن آن به اندازه جرم و انرژی یک سیاره به اندازه مشتری خواهد بود.

 

 

ترس از انفجارات فاجعه‌بار، ناسا را از رؤیای جنگ ستارگان ناامید کرداخیرا این دانشمندان با بررسی مدل پیشنهادی میگوئل آلکوبیر، فیزیکدان مکزیکی برای این فضاپیمای تخیلی به این نتیجه رسیده‌اند که قدرت مورد نیاز برای آن مانند تصورات اولیه امکان‌پذیر نیست.

این درحالیست که پژوهش محققان دانشگاه سیدنی نشان داده که حتی با به واقعیت پیوستن این طراحی، فضاپیمای حاصله در پایان سفر خود با مشکلات زیادی روبرو خواهد شد.

طراحی آلکوبیر نمایشگر یک فضاپیمای ساخته شده از یک غلاف مرکزی در میان یک حلقه بزرگ مسطح است که دانشمندان هنوز در مورد ماده سازنده این حلقه که باید بتواند تار و پود جهان را خم کند، در حال بررسی هستند.

با این وجود به ادعای آنها با انرژی کافی، زمان و فضا برای سفر، این فضاپیما در میان حلقه‌های فضا خم خواهد شد.

در زمان فعال شدن این فضاپیما، فضای پشت آن منبسط و فضای پیش رو منقبض خواهد شد و منجر به حرکت آن درون یک پوشش پایدار به شکل حباب در فضا می‌شود.

اما پژوهش استرالیایی نشان داده که ذرات پرانرژی که بطور مداوم در فضای اطراف پرتاب می‌شوند قابل جمع‌آوری در میدان پیچ و تابدار فضاپیما و ضبط در یک حباب بوده و هرچه میزان این ذرات در آن بیشتر شود، سفر به مدت بیشتری ادامه خواهد داشت.

اکنون محققان بر این باورند که این ذرات ممکن است در برابر فضاپیما منفجر شده و همه چیز در اطراف خود را از بین ببرند.

در شکل نظری، یک سفر طولانی با نیروی بدست آمده از رانش پیچ و تابدار می‌تواند تمام سیارات مقصد را به محض ورود ویران کند.

عدم توانایی برای دستیابی به سفرهای با سرعت نور باعث محدودیت‌هایی در تخیلات کاوش ستارگان دیگر شده است.

اگرچه هیچ چیز نمی‌تواند از نور سریعتر حرکت کند، دانشمندان از مدتها پیش مسحور نظریاتی بوده‌اند که مبنای آنها سفر با سرعت تابدار است.

 

زمین سه روز تاریک می شود؟

 

 

این روزها ایمیلی دست به دست بین کاربران اینترنت در حال چرخیدن است با این مضمون که در شب‌های 23 تا 25 دسامبر (3 تا 5 دی) به علت هم‌ترازی زمین با خورشید قرار است سه روز زمین تاریک شود و این مقدمه‌ای است برای آغاز یک جهان جدید. آیا این ایمیل صحت دارد؟

 

 

زمین سه روز تاریک می شود؟

نشانی صفحه‌ای در وبگاه ناسا به عنوان منبع در این خبر ذکر شده که این پدیده‌ی علمی و عجیب را توضیح می‌دهد. نویسنده‌ی خبر اشاره کرده است که «این پایان جهان نیست. این هم‌ترازی جهان است، جایی‌که خورشید و زمین برای نخستین بار هم تراز می‌شوند. زمین از وضعیت کنونی که بُعد سوم است به بُعد صفر تغییر نموده و سپس به بُعد چهارم تغییر می‌نماید. در این گذار جهان با تغییر بزرگی روبرو می‌شود و ما یک جهان جدیدی را خواهیم دید.» نویسنده در ادامه تأکید می‌کند که « حفظ آرامش، در آغوش کشیدن یکدیگر، مناجات و خواب به مدت 3 روز بهترین راه حل است و آن‌هایی که بعد از این واقعه زنده می‌مانند با یک جهان نوین روبرو خواهند شد و متاسفانه افرادی که از این موضوع ترس به دل راه دهند خواهند مرد!»

جدا از این‌که در جایگاه شنونده‌ی خبر چه برداشتی از تغییر بُعد صفر به بُعد سوم و چهارم دارید و مایلید در آن 3 روز کدام‌یک از آن کارهای توصیه شده‌ را برای نجات یافتن انجام دهید، اجازه دهید یک بار دلایل علمی احتمال رخداد این پدیده را مرور کنیم:

در اصل متن انگلیسی این شایعه گفته شده است که در آن سه روز چون خورشید به نقطه‌ی انقلاب زمستانی می‌رسد و این نقطه در آسمان در نزدیکی و تقریباً در راستای مرکز کهکشان راه شیری قرار دارد، زمین و خورشید و مرکز کهکشان راه شیری با یکدیگر هم راستا می‌شوند و برآیند نیروهای گرانشی خورشید و سیا‌ه‌چاله‌ای که در مرکز کهکشان راه شیری قرار دارد بر زمین نیروی گرانشی زیادی را وارد می‌کند که این امر موجب وقوع چنین رخدادی می‌شود.

1) خورشید در مسیر حرکت ظاهری و سالانه‌ی خود، هر سال در 30 آذر یا اول دی (حوالی شب یلدا) به نقطه‌ی انقلاب زمستانی می‌رسد و در یک لحظه مرکز خورشید روی این نقطه منطبق می‌شود. خورشید وقتی به انقلاب زمستانی می‌رسد حدود 6/6 درجه از مرکز راه شیری فاصله دارد و در حقیقت به هیچ وجه زمین و خورشید و مرکز راه شیری در یک راستا نیستند. این اختلاف زاویه‌ای آن‌قدر زیاد است که تقریباً 13 قرص ماه کامل را می‌توان در این فاصله گنجاند. به علاوه این اتفاقی است که هر سال رخ می‌دهد.

2) نقطه‌ی انقلاب زمستانی، نقطه‌ای قراردادی است در کره‌ی فرضی آسمان. رسیدن خورشید به این نقطه هیچ تأثیری بر موقعیت ثوابت و حرکت سیارات ندارد. به عبارت دیگر وقتی خورشید به انقلاب زمستانی می‌رسد، یعنی فقط نقطه‌ی قطب شمال زمین در دورترین فاصله نسبت به خورشید قرار گرفته است. این اتفاق هر سال رخ می‌دهد.
در اصل متن انگلیسی این شایعه گفته شده است که در آن سه روز چون خورشید به نقطه‌ی انقلاب زمستانی می‌رسد و این نقطه در آسمان در نزدیکی و تقریباً در راستای مرکز کهکشان راه شیری قرار دارد، زمین و خورشید و مرکز کهکشان راه شیری با یکدیگر هم راستا می‌شوند

3) زمین به‌طور متوسط در فاصله‌ی 150 میلیون کیلومتری از خورشید است و خورشید در فاصله‌ی 265541760000000000 کیلومتر از سیاه‌چاله‌‌ی مرکزی کهکشان راه شیری. در تعیین میزان گرانش که بین دو جرم برقرار می‌شود، پارامتر فاصله بسیار اثرگذارتر از پارامتر جرم است. فاصله‌ی زمین در طول سال نسبت به مرکز کهکشان به اندازه‌ی یک در 900 میلیون تغییر می‌کند و این یعنی اصولاً تفاوت معنی‌داری به لحاظ اندازه‌ی نیروی گرانش وارده بر زمین در طول یک سال وجود ندارد، چون تغییرات فاصله بسیار ناچیز است. چه برسد به میزان تفاوت نیروی گرانشی که قرار است در آن 3 روز بر زمین وارد شود، چنان‌که گویی این نیرو در روزهای قبل و بعد از آن سه روز بر زمین وارد نخواهد شد!
زمین سه روز تاریک می شود؟

4) حتی با قبول کردن فرض مۆثر بودن دور و نزدیک شدن زمین به نقطه‌ی مرکز کهکشان راه شیری، خوب است بدانیم که زمین در موقعیت انقلاب تابستانی به میزان بسیار ناچیزی به مرکز کهکشان نزدیک‌تر است تا در انقلاب زمستانی. در انقلاب تابستانی زمین تقریباً در میان خط واصل خورشید و نقطه‌ی مرکزی کهکشان راه شیری قرار می‌گیرد و در این حالت نیز ظاهراً باید فشار گرانشی بسیار زیادی بر زمین وارد شود.

5) بیشتر توضیحات ارائه شده در بالا در همان نشانی اینترنتی وبگاه ناسا که به عنوان منبع خبر اشاره شده، آمده بود و در حقیقت ناسا در این خبر کوشیده بود که پیرامون این شایعه پاسخی علمی بدهد. نکته‌ی جالب این‌جا است که ظاهراً بیشتر خوانندگان این ایمیل با دیدن نام ناسا در نشانی خبر آن‌چنان مسحور می‌شوند که فراموش می‌کنند نگاهی به اصل خبر انگلیسی بیاندازند و بی‌درنگ نامه را برای اطلاع دوستان خود برای اطلاع از این خبر عجیب ارسال می‌کنند.

فراموش نکنیم که فقط حدود پنج ماه می‌گذرد از شبی که سر به هوا شدیم برای دیدن لوگوی پپسی بر رخ ماه!